Modelarstwo, czyli rzecz o pasji męża

 Każdy w naszym domu ma jakąś pasję - córka (jak zapewne u wielu z Was) tworzy gumkowe bransoletki, syn namiętnie rysuje stwory wszelkiego rodzaju i czyta, 

ja ... no ba, wiadomo, że szycie ;)

Pasją mojego męża od dawna jest modelarstwo plastikowe. 

Przechodził przez etap motorów, samolotów, okrętów, czołgów ...

Jest to pasja trudna, żmudna, wymagająca czasu, mozolnej pracy, dokładności, 

precyzji i ogromu cierpliwości. 

O finansach lepiej nie wspominać, ale jest i plus - 

przynajmniej z okazjonalnymi prezentami nie ma problemu ;)

 Ostatnio jednak ujęło mnie to, że do samego modelu można tworzyć ... ja to nazywam historię, ale na prawdę jest to "diorama modelarska" :

... Nieco inną techniką jest rozpowszechniony w XX wieku rodzaj makiety modelarskiej wykonywanej różnymi technikami plastycznymi i modelarskimi, przedstawiającej najczęściej wydarzenia historyczne, sceny przyrodnicze lub modele urbanistyczne. Ze względu na trójwymiarowość jest 

atrakcyjnym nośnikiem treści ... (źródło: Wikipedia).

Mój mąż jest w tym temacie osobą początkującą, ale i tak uważam, że poczynił kolosalne postępy dzięki życzliwym, bardziej doświadczonym kolegom z grupy na FB.

Przedstawiam Wam kilka prac, bo uważam, że zasługują na pokazanie szerszej widowni :)

Chętnych odsyłam do slajdów, gdzie można zobaczyć etapy powstawania dioram, co często przypomina prace i techniki decoupage.

T-72 ma niewiele zdjęć, ale w tym przypadku największym wyzwaniem stała się rzecz niby banalna - trawa, która nie bardzo wychodziła taka, jak powinna. W modelarstwie sprawdza się jednak bardzo dobrze metoda prób i błędów, więc oczekiwany efekt został w końcu osiągnięty:

Model Merkavy na początku wyglądał tak:

A tu już  po zmianie - różnica ogromna !

Ubyło mi trochę suszonych traw i bandaża, ale to pikuś ;)

Bradley to ogrom pracy przy składaniu, malowaniu, szukaniu rozwiązań ...

...  postarzaniu, lakierowaniu ...

Zwracam Waszą uwagę na wnętrze, w którym jest nawet światełko !

Na koniec zostawiłam moją ulubioną dioramę - powstała chyba jako pierwsza, 

ale jej klimat to coś cudownego !

Wprawdzie zostawiłabym ją na etapie stojącego drzewa, jednak panowie zdecydowali, 

że powalone wygląda lepiej.

Zaczęło się od takiej niepozornej szarości ...

...  a zakończyło na historii zardzewiałego, porzuconego w błocie Tigera :

To moje ulubione zdjęcie z tej serii - pomysł na groby z krzyżami, na których wiszą hełmy, śnieg dookoła, przytłumiona kolorystyka oddają niesamowity klimat.

To jest po prostu 

Dzisiaj zaprezentowałam kolejny post bez szmatki w tle, ale mam nadzieję, 

że temat zwrócił Waszą uwagę :)

Buziaki dla mojego połówka, jego modelarskich mentorów 

i oczywiście dla moich wspaniałych gości :)

Pozdrawiam

Jesienne wianki i inne prace szkolne

Tego roku mamy piękną jesień.

Bombardowanie kasztanów zaczęło się już dawno, 

więc i moje dzieciaki wpadły w szał ich zbierania.

Postanowiliśmy wykorzystać ich nadmiar i zrobiliśmy dwa wianki na dekoracje sal lekcyjnych.

Bazą stała się gruba tektura - dla małego kółko, 

natomiast mała wybrała sobie kształt serduszka.

Zrolowaliśmy grubo kartki starego programu TV i przykleiliśmy do tekturek, mocując dodatkowo taśmą pakową.

Nie wygląda to pięknie na tym etapie, ale i tak będziemy przecież je oklejać.

Teraz do pracy przystępuje mamusia, która wzięła w obroty pistolet na gorący klej ...

wierzcie mi - bardzo gorący, o czym świadczą bąble na dwóch palcach ;)

Dlatego ten etap proponuję wykonać w pewnej odległości od dzieci, pomimo ich protestów.

I tak kasztanek po kasztanku, żołądź po żołędziu obklejamy swoją bazę 

starając się zrobić to jak najszczelniej.

Nie róbcie podstawki zbyt dużej, ponieważ wianek wychodzi dość ciężki.

Potem wymyślamy ozdoby, które w naszym przypadku nie są zbyt oszałamiające, 

ale to kasztany miały pełnić rolę pierwszoplanową.

To efekt naszych wariacji na temat  jesieni:

Do kółka dołączyliśmy zasuszone liście, szyszki, piórka i kwiatuszek.

Do serduszka doklejone zostały sztuczne roślinki, piórka i koraliki.

Jesienny jest również eco-ludek stworzony na konkurs przez młodą z koleżanką - 

uważam, że fajnie im wyszedł ten koszykarz, który dostał imię Miecio :)

Ostatnia praca jest także przyrodnicza, ale do klimatu jesieni 

nawiązuje raczej tylko kolorystyką.

Jak można się domyślać - mała na przyrodzie przerabiała mapy hipsomteryczne.

Tekturowy wkład z ręczników papierowych obklejony był gazetami, 

żeby model nie był zbyt ciężki.

Na to poszła warstwa ręczników i gazet zabezpieczona rozcieńczonym wikolem, trochę szpachli, czasu na wyschnięcie, a jak go zaczęło brakować, 

to pomoc suszarki  okazała się nieoceniona ;)

No i mozolne malowanie kolejnych warstw zaczynając od depresji (która jest za górami), 

a kończąc na szczytach.

Nie można zapomnieć o drobnej pomocy taty przy tworzeniu modelu, 

bo takie misterne robótki to raczej jego domena :)

Tym razem post jest nie-szyciowy, ale dzięki temu wiecie, 

że nie samymi tkaninkami człowiek żyje :)

Pozdrawiam wszystkich serdecznie !

Porcyjka nowych torbo-siatek

W nowy tydzień wkraczam z nowymi siatko-torbami :)

Długo nic nie szyłam, a jednak nałóg to nałóg ;)

Maszyna wołała i prosiła o uruchomienie, więc w końcu przestałam się opierać - wyszperałam kilka fajnych szmatek i uszyłam nowe torbo-siatki.

Jedyna taka z sową się zrobiła ;)

Muminki były tuż obok:

Kameleony przeleżały sporo czasu na półce:

Brzoza zresztą też :)

Ostatni taki kawałek w żeglarskim stylu:

Elfik:

Torby, siatki i plecaczki na sztruksie:

I na koniec fioletowe matrioszki - babuszki:

Mój tydzień zaczyna się nie tylko siatkami, ale chyba i choróbskiem małego, 

bo coś dzisiaj nietęgo z nim :/

Wam natomiast życzę miłych i słonecznych dni.

Pozdrawiam

Wrocław widziany oczami nastolatki

Zapowiada się na weekend piękna pogoda, więc zachęcam Was ponownie 

do rodzinnego spędzania czasu :)

Owocem naszej wędrówki po centrum Wrocławia tydzień temu były zdjęcia, 

które zrobiła Młoda w ramach konkursu szkolnego.

Moje są tyle te fotki, gdzie widać dzieciaki.

Serdecznie zapraszam :)

Kilka ujęć Katedry i Ostrowa Tumskiego:

Wszędzie już chyba znany most kłódkowy:

Muzeum Narodowe ( które cudownie wygląda w środku jesieni, ponieważ winorośl jest wtedy pięknie kolorowa) i Zatoka Gondoli:

Sporo innych, fajnych ujęć:

Wrocław to oczywiście miasto krasnali, a mnie udało się uwiecznić włamywacza do, 

który próbował dostać się cichaczem do ich świata ;)

Na koniec życzenie w towarzystwie misia i po 3 godzinach spaceru pora na powrót do domu ...

bo brzuchy burczały, a nogi (zwłaszcza starszyzny) wołały, że już mają dość :)

Pozdrawiam i życzę Wam miłego weekendu !