Jesienne wianki i inne prace szkolne

Tego roku mamy piękną jesień.

Bombardowanie kasztanów zaczęło się już dawno, 

więc i moje dzieciaki wpadły w szał ich zbierania.

Postanowiliśmy wykorzystać ich nadmiar i zrobiliśmy dwa wianki na dekoracje sal lekcyjnych.

Bazą stała się gruba tektura - dla małego kółko, 

natomiast mała wybrała sobie kształt serduszka.

Zrolowaliśmy grubo kartki starego programu TV i przykleiliśmy do tekturek, mocując dodatkowo taśmą pakową.

Nie wygląda to pięknie na tym etapie, ale i tak będziemy przecież je oklejać.

Teraz do pracy przystępuje mamusia, która wzięła w obroty pistolet na gorący klej ...

wierzcie mi - bardzo gorący, o czym świadczą bąble na dwóch palcach ;)

Dlatego ten etap proponuję wykonać w pewnej odległości od dzieci, pomimo ich protestów.

I tak kasztanek po kasztanku, żołądź po żołędziu obklejamy swoją bazę 

starając się zrobić to jak najszczelniej.

Nie róbcie podstawki zbyt dużej, ponieważ wianek wychodzi dość ciężki.

Potem wymyślamy ozdoby, które w naszym przypadku nie są zbyt oszałamiające, 

ale to kasztany miały pełnić rolę pierwszoplanową.

To efekt naszych wariacji na temat  jesieni:

Do kółka dołączyliśmy zasuszone liście, szyszki, piórka i kwiatuszek.

Do serduszka doklejone zostały sztuczne roślinki, piórka i koraliki.

Jesienny jest również eco-ludek stworzony na konkurs przez młodą z koleżanką - 

uważam, że fajnie im wyszedł ten koszykarz, który dostał imię Miecio :)

Ostatnia praca jest także przyrodnicza, ale do klimatu jesieni 

nawiązuje raczej tylko kolorystyką.

Jak można się domyślać - mała na przyrodzie przerabiała mapy hipsomteryczne.

Tekturowy wkład z ręczników papierowych obklejony był gazetami, 

żeby model nie był zbyt ciężki.

Na to poszła warstwa ręczników i gazet zabezpieczona rozcieńczonym wikolem, trochę szpachli, czasu na wyschnięcie, a jak go zaczęło brakować, 

to pomoc suszarki  okazała się nieoceniona ;)

No i mozolne malowanie kolejnych warstw zaczynając od depresji (która jest za górami), 

a kończąc na szczytach.

Nie można zapomnieć o drobnej pomocy taty przy tworzeniu modelu, 

bo takie misterne robótki to raczej jego domena :)

Tym razem post jest nie-szyciowy, ale dzięki temu wiecie, 

że nie samymi tkaninkami człowiek żyje :)

Pozdrawiam wszystkich serdecznie !

Jak uszyć prostą siatkę / torbę ?

Podczas jednej z rozmów z Małgosią doszłam do wniosku, że zrobię 

tutka na prostą siatkę, taką bez żadnej podszewki.

Sprawa nie jest skomplikowana, a pozbędziemy się z torebek wszędobylskich foliówek, 

więc do dzieła :)

Przygotowujemy potrzebne tkaniny, nici, nożyczki (lub nóż),  linijkę, flizelinę 

(w przypadku naszywania aplikacji).

U mnie są trzy kawałki tkaniny: na przód i rączki w krateczkę, na tył 

w kropeczki i na aplikację.

Siatkę można oczywiście z powodzeniem uszyć z jednego kawałka tkaniny.

Aplikację przycinamy do potrzebnych wymiarów lub wycinamy 

niesymetrycznie - według uznania.

Przyklejamy ją żelazkiem na flizelinę:

Przycinamy wierzchnią tkaninę do wybranych rozmiarów i przypinamy do niej aplikację.

Możemy ją obszyć ściegiem prostym po zrobieniu zakładek (jak to jest w moim przypadku) lub objechać zygzakiem, zwłaszcza przy niesymetrycznych motywach.

Poza obszyciem brzegów zrobiłam to dodatkowo wokół kotka.

Przód mamy skończony :)

Łączymy go z tylną tkaniną prawymi stronami do siebie, najlepiej spinając szpilkami.

Nie przejmujemy się nadmiarem, który możemy odciąć później.

Obszywamy całość z trzech stron najpierw ściegiem prostym, potem zygzakiem, 

żeby tkanina nam się nie strzępiła.

Teraz odcinamy nadmiar tkaniny jak najbliżej ściegu, ścinając rogi tak, jak to miało

 miejsce w przypadku podkładek .

Czas na rączki - tniemy sobie dwa kawałki tkaniny na paski o podwójnej szerokości rączki + 1 cm na zakładkę i wybranej długości + ok. 4 cm.

Składamy na pół prawymi stronami do siebie, spinamy szpilkami, przeszywamy jeden krótszy bok i oba dłuższe, przewijamy na prawą stronę spokojnie dzięki zaszytemu bokowi, prasujemy.

Dla wzmocnienia rączek możemy je sobie przeszyć również na prawej stronie.

Zamiast szyć samemu rączki, można w pasmanterii kupić sobie taśmy nośne, 

które wystarczy przypalić na końcach, żeby się nie strzępiły. 

Nie muszą też być przyszywane na zakładkę.

Ja jednak zrobiłam zakładki - pierwszą na 1 cm, a drugą można zrobić na około 3 cm.

Wsadzamy koniec rączki na 1 cm w zakładkę, zaginamy do góry i spinamy szpilką.

To samo z drugiej strony.

Przeszywamy zakładkę siatki podwójnie, przy obu krańcach, 

dzięki czemu rączki będą solidnie zamocowane.

Przewracamy na prawą stronę, wypychamy ładnie rogi 

i cieszymy się z efektu własnoręcznie uszytej siatki :)

Powodzenia !

Pamiętając o kgosi , przedstawiam Wam cudownego królisia, którego dla mnie wyhaftowała.

Zamazane pole to imię, którego jednak nie mogę jeszcze pokazać.

Małgosiu - bardzo dziękuję :*

Pozdrawiam serdecznie, aczkolwiek już deszczowo i jesiennie 

Filcowe robótki. Jak zaszyć poduszkę ?

Bardzo się cieszę, że poprzedni post pomógł wielu osobom :)

Dzisiejszy sposób na dekoracje jest jeszcze łatwiejszy, ale i efekt jest oczywiście inny.

Mogłam to zrobić dzięki przesyłce, którą dostałam od sklepu

Kraina Filcu

Dziewczyny umożliwiły mi wypróbowanie grubego filcu w różnych kolorach.

Na początek coś prostego, ale efektownego - gruby filc jest bazą dla dekoracji.

Na pierwszy rzut poszedł breloczek z Muminkami, do którego wykorzystałam filc w pięknym zielonym kolorze :

Potem wybór padła na sówki - sympatyczny komplecik dla fana tego motywu lub nauczyciela, bo wszak Dzień Nauczyciela już niedługo.

Zakładkę i podkładkę pod kubeczek, czy też talerzyk szyło się bardzo fajnie, a efekt jest niezwykle sympatyczny :)

Kolejny mój pomysł jest już nieco świąteczny, ale nie potrafię oprzeć się tym aniołkom :)

Tkanina z tymi uroczymi buziami doskonale komponuje się z białym filcem.

Osobom, którym spodobał się taki pomysł na szycie zapraszam do Krainy Filcu , 

gdzie znajdziecie między innymi wiele rodzajów, grubości i kolorów filcu :)

 * * * * *

Chciałabym nawiązać jeszcze do poprzedniego postu.

Cieszę się, że ten mały kursik komuś się przyda.

Co do pytania Chranny - przedstawiam Wam sposób, którym ja zaszywam poduszki, podkładki i inne otwory tak, aby to miejsce wyglądało jak najładniej.

Nie mam pojęcia, jak to się nazywa fachowo - ja nazywam to szwem poduszkowym:

Wbijamy igłę wewnątrz podkładki, czy poduszki około 0,5 cm za miejscem 

zszycia maszynowego i wyciągamy na zewnątrz.

Następnie wbijamy igłę po drugiej stronie dokładnie na przeciwko miejsca, 

skąd wyszła - równocześnie od razu wyciągając ją na potrzebnej odległości:

I dalej powtarzamy tą czynność kilkakrotnie - wbijamy w/w wyjścia nitki od razu zanczając miejsce wyjścia.

I znowu ...

... i znowu ...

... i znowu ...

Na koniec blokujemy nitkę supełkiem 0,5-1 cm za miejscem szycia maszynowego.

Naturalnie na zewnątrz tkaniny, bo do środka nie mamy już dostępu ;)

Powinno wyglądać to mniej więcej tak:

Na potrzeby zdjęć wzięłam bardzo grube, kontrastowe nici i tkaninę, ale przy dobraniu odpowiedniej kolorystyki nici, to szew łączący dwie tkaniny nie powinien być widoczny.

Trzeba tylko pamiętać, aby igła wychodziła na przeciwko wejścia, ponieważ 

przesunięcie uwidoczni nitkę.

Ach, no i w miarę gęsto, żeby wkład lub flizelina nie wychodziły nam 

na zewnątrz -  w zależności od grubości tkaniny robię to na jakieś 0,3-0,5 cm.

Nie wiem, czy w opisie cokolwiek jest tu zrozumiałe, ale mam nadzieję, że przynajmniej zdjęcia pokazują istotę rzeczy ;)

Pozdrawiam serdecznie życząc Wam leniwej niedzieli

Jak uszyć podkładkę ? A właśnie tak :)

Wiele jest tutków w sieci pokazujących w jaki sposób uszyć podkładkę pod kubeczek,

 czy talerzyk.

Pomimo tego dostaję ciągle prośby o wytłumaczenie, jak to się robi. 

Żeby mieć ten temat z głowy  prezentuję, jak można uszyć najprostszą podkładkę.

Zaczynamy oczywiście od przygotowania potrzebnych rzeczy: nici, wybrane tkaniny, ocieplina, nożyczki, a jeżeli ktoś ma - to jeszcze mata, nóż i linijkę do cięcia, które bardzo ułatwiają pracę.

Przycinamy wierzchnią tkaninę do wybranych wymiarów -

 na podkładkę pod kubeczek wystarczy kwadrat 15-16 cm.

Pod talerzyk trzeba nieco więcej, np. 20-22 cm

Pozostałe tkaniny przycinamy "z grubsza" - poradzimy sobie z nimi potem.

Robimy kanapkę: wierzchnia tkanina złożona ze spodnią prawymi stronami do siebie i pod to jeszcze ocieplina.

Jeżeli mamy cienką, to dajemy jej dwie warstwy, zwłaszcza przy większych podkładkach.

Wygląda to mniej więcej tak:

Osoby mniej wprawne powinny sobie wszystkie warstwy spiąć szpilkami.

Teraz kanapkę przeszywamy dookoła w odległości ok. 0,5 cm od brzegu, 

zostawiając otwór na wywrócenie na prawą stronę.

Dobrze rozpocząć i zakończyć ten otwór jazdą "tam i z powrotem",

 żeby nie rozjeżdżał się przy wywijaniu.

Przycinamy nadmiar tkaniny i ocieliny.

Pamiętamy, aby ściąć rogi jak najbliżej szwu.

Uzyskujemy taki efekt:

Przewijamy całość na prawą stronę przez pozostawiony otwór.

Dobrze wypychamy rogi - ja robiłam to wcześniej stępionym ołówkiem, a teraz mam do tego szydełko, które gdzieś kiedyś dostałam. Niektórzy wykorzystują też do tego druty.

W tym momencie układam sobie otwór tak, jak ma być zaszyty i przeprasowuję - ułatwia to ładne zszywanie. 

Do zaszycia stosuję ten sam sposób, co przy zamykaniu poduszek - wtedy nie widać prowadzenia nici.

I ponownie spinamy szpilkami, żeby tkaniny ładnie się prowadziły.

Przeszywamy podkładkę dookoła w sposób, jaki nam pasuje - ściegiem prostym, zygzakiem, nicią pod kolor lub kontrastową, pół centymetra albo centymetr od brzegu...

Prasujemy i mamy taki oto efekt:

Fajny prezent praktycznie dla każdego, w zależności oczywiście od wybranego motywu :)

Mam nadzieję, że zdjęcia i opis są dość zrozumiałe.

W razie pytań - chętnie uzupełnię tekst.

Pozdrawiam serdecznie